Minimumloon

In België, wordt het minimumloon, zoals in sommige andere landen, vastgelegd in collectieve arbeidsovereenkomsten (cao’s) van de Nationale Arbeidsraad (NAR). Deze overeenkomst wordt opgesteld door de sociale partners.

De bepalingen die in de cao opgenomen worden zijn bindend. Dit wil zeggen dat het loon nooit lager mag zijn dat dit minimumloon. Inderdaad, de caowet bepaalt dat van de dwingende bepalingen van een cao van de NAR of van een paritair comité niet mag afgeweken worden. Men noemt dit de hiërarchie van de rechtsbronnen. Deze is samengevat in art.51 van de caowet. Daarin is een rangorde opgenomen van de hoogste tot de laagste 'rechtsbron' van verbintenissen. Men kan daar lezen dat de (door koninklijk besluit) algemeen verbindend verklaarde cao’s van de NAR net onder de dwingende bepalingen van de wet komen en dat de algemeen verbindend verklaarde cao’s van de sectorale paritaire comités op de derde plaats staan. Deze rechtsbronnen staan veel hoger dan bijvoorbeeld de geschreven individuele arbeidsovereenkomst. Dat betekent dat de individuele arbeidsovereenkomst de voorschriften van de hogere normen moet respecteren. Indien de sectorcao een minimumloon voorschrijft, dan mag de individuele overeenkomst geen lager, maar wel een hoger loon voorschrijven.

De Nationale arbeidsraad heeft enkele cao’s gesloten die over het minimuminkomen gaan.

Cao 43 legt het gewaarborgde maandinkomen vast voor de voltijdse werknemers die tenminste 21 jaar oud zijn.

Dat minimum maandloon loon bedraagt  op 01/02/2012 :

Cao 50 legt het gewaarborgde maandinkomen vast voor de voltijdse werknemers jonger dan 21 jaar die niet onder een paritair comité vallen.
De bedragen van deze minimuminkomens zijn gelijk aan een percentage van hetgeen bepaald is in cao 43 voor werknemers van tenminste 21 jaar .

Dat minimum maandloon loon bedraagt  op 01/02/2012 :