|
In het ontwerp van interprofessioneel akkoord (IPA) voor 2011-2012 was 500 miljoen euro voorzien voor verhogingen van de sociale uitkeringen van de werknemers. 300 miljoen euro kreeg onmiddellijk een bestemming. 200 miljoen zou later worden ingevuld, na overleg met de federale regering. Deze zogenaamde welvaartsvastheid van de vervangingsinkomens werd jaren geleden vastgelegd in het Generatiepact. Maar door de afkeuring van het IPA (door ABVV en ACLVB) kwam dit echter allemaal op de helling te staan. Het
ACV zette er zwaar op in om dat half miljard aan verbeteringen toch volledig binnen te halen. En dat is meer dan
gelukt. De regering besliste naast deze 500 miljoen euro de bijstandsuitkeringen nog te verhogen met 2 %. Dit is goed voor 66 miljoen euro extra. Al deze verbeteringen komen bovenop de normale indexeringen. Indexeringen die we
ook hebben weten te beveiligen, mede door het ontwerp-IPA, tegen alle Europese, patronale en liberale kritieken in. Het is trouwens al de derde keer sinds het Generatiepact dat de minimumuitkeringen verhogen met 2 %. Voor de periode 2007 tot 2011 komt de teller zo op 6,06 %. Zoals al gezegd: bovenop de index. Dat is een serieuze inhaalbeweging, ook al beweren sommigen dat het gaat over peanuts. Ik vraag me af of die mensen nog wel de waarde van een euro kennen. Wie moet (over)leven van een uitkering, weet maar al te goed dat dit een echte vooruitgang van zijn of haar inkomen is. Luc Cortebeeck
Voorzitter ACV Een overzicht van de verhoogde uitkeringen vind je in Visie. Vanzelfsprekend is deze welvaartsaanpassing niet. De Generatiepactwet mag dan wel een richtbudget en een overlegprocedure voorzien om de sociale uitkeringen aan te passen aan de welvaart, aan de onderhandelingstafel
is ook dit najaar weer keihard geknokt voor elk van die 500 miljoen euro’s. Al jaren wordt ons voorgehouden dat het aanpassen van de uitkeringen aan de gestegen welvaart te duur is, dat dit in de toekomst onhoudbaar is. Om u de sfeer te schetsen: als het van de werkgevers afhing, was er eind
2010 voor deze inhaaloperatie maar 20 % van het voorziene budget voor de werknemers beschikbaar. Deze weerstand zal niet verdwijnen. Integendeel, hij zal alleen toenemen. Kijk maar rond u: in heel wat andere Europese landen zijn bikkelharde inleveringen hét ordewoord. Om zo de puinhoop van de banken op te ruimen.
Toch zal het ACV dit mechanisme tot het uiterste blijven verdedigen. Niet uit koppigheid, maar omdat we SOCIALE uitkeringen willen. Als we onze uitkeringen boven de Europese armoedenormen uit willen tillen, hebben we geen andere keuze. Als we de opgebouwde welvaart eerlijk en solidair willen verdelen, is er geen alternatief.
|