|
De regeringsonderhandelaars geven aan tegen juli 2013 het onderscheid tussen arbeiders en bedienden te willen wegwerken. Een uitspraak van het Grondwettelijk Hof in juli schoof deze deadline al naar voor. Voor het ACV is het wegwerken van de achterstelling van de arbeiders, via een beter, gemeenschappelijk werknemersstatuut, een topprioriteit. Dat is niet enkel een juridische noodzaak, zoals het Grondwettelijk Hof al stelde. Maar is in eerste orde een sociaal vraagstuk : de arbeider eindelijk de waardigheid en bescherming geven die hem toekomt. En op de koop toe een economische uitdaging: je slaagt er nooit in technische en technologische opleidingen en beroepen aantrekkelijk maken met het aanhouden van een tweederangsbescherming. Het ACV heeft daar zwaar op ingezet tijdens de onderhandelingen voor het interprofessioneel akkoord voor 2011-2012. Het bekwam eerste verbeteringen voor de arbeiders, inzake opzegtermijnen (+ 15 %), ontslaguitkeringen (1 250 à 3 750 euro) en tijdelijke werkloosheid (70 à 75% van het loon + toeslag van de werkgever). En dit aangevuld door verdere verbeteringen in tal van sectorale cao’s. Het engagement van de werkgevers om tegen eind 2012 tot een totaaloplossing te komen, sneuvelde echter door het afspringen van het IPA. Inzake het gemeenschappelijk werknemersstatuut is een globale aanpak, voor het geheel van de verschillen essentieel. Dat gemeenschappelijk statuut moet zowel de verschillen ten nadele van de arbeiders (inzake carensdag en opzegtermijnen) als deze ten nadele van de bedienden (inzake vakantiegeld en willekeurig ontslag) aanpakken. Het gemeenschappelijke statuut moet ook in overeenstemming zijn met de Europese en internationale sociale normen, in het bijzonder inzake ontslag, ontslagmotivering en jaarlijkse vakantie. Het moet de reeds opgebouwde rechten vrijwaren. En het mag geen budgettaire problemen veroorzaken voor de overheid, noch voor de sociale zekerheid. Het ACV blijft vragende partij voor constructief overleg over het tot stand komen van het gemeenschappelijk statuut. Diegenen die hopen via een gemeenschappelijk statuut de ontslagbescherming van de bedienden af te bouwen in de richting van de huidige opzegtermijnen voor de arbeiders willen we elke illusie ontnemen. De Raad van State heeft in zijn advies bij de uitvoering van het ontwerp van interprofessioneel akkoord eerder al opgemerkt dat “artikel 23 van de Grondwet er in elk geval aan in de weg staat dat het globaal beschermingsniveau op arbeids- en sociaalrechtelijk vlak zou verminderen”.
|