Optrekking wettelijke penisoenleeftijd: nonsens

Doorwerken tot je 67?

In een opiniestuk in De Standaard trok Frank Vandenbroucke (SP.A) de wettelijke pensioenleeftijd in vraag.  Dit in het verlengde van de aanbevelingen van de Europese commissie over het Belgische hervormings- en stabiliteitsprogramma.  Al is niet zo duidelijk wat hij daarmee bedoelde.  Zijn argumentatie is de volgende: “Je zal mensen die, bijvoorbeeld op hun 22ste begonnen zijn, tegen dan moeten aanmoedigen en ondersteunen om pas op pensioen te gaan op hun 67ste.  Concreet betekent dit dat wie op dat moment nog geen 45 jaar gewerkt heeft, op zijn 65ste een pensioen kan krijgen dat minder goed is dan wat hij kan krijgen als hij doorwerkt tot zijn 67ste.  Een flexibele pensioenleeftijd dus, in functie van de lengte van de loopbaan”.

Doorwerken rendeert nu al

Begrijpe wie kan.  Dat verschil in pensioen is vandaag al een feit. In het werknemersstelsel kan iedereen al na zijn 65 jaar blijven doorwerken om een volledige loopbaan te bekomen.  Wie op zijn 22ste is begonnen (en zijn studies niet heeft geregulariseerd) komt inderdaad maar aan 43 jaar op de leeftijd van 65 jaar.  Maar dan heeft hij ook maar 43/45 van een volledig pensioen (+ eventueel pensioenbonus).  Blijft hij tot zijn 67 jaar doorwerken, dan komt hij aan 45/45 (+ eventueel pensioenbonus). Er stelt zich wel een probleem voor werknemers die op pensioen gaan en nadien het werk hervatten, maar dat kan (en moet) administratief worden rechtgezet.

Versassen van niet-actieven

De onbesuisde verklaring van Vandenbroucke is door de werkgevers natuurlijk dankbaar gebruikt om nog eens te pleiten voor een optrekking van de wettelijke pensioenleeftijd. Wat dit kan bijbrengen aan de verbetering van de werkzaamheidsgraad is ons een raadsel.

Ook de werkgevers zouden best twee keer nadenken, want:

• voor de werknemers maakt het weinig verschil (zie hoger);

• voor personen met werkloosheids-, arbeidsongeschiktheids- of invaliditeitsuitkering leidt het er enkel toe dat ze langer de keus hebben tussen hun werkloosheids-, arbeidsongeschiktheids- of invaliditeitsuitkering of pensioen, naargelang wat het voordeligst is;

• voor de bruggepensioneerden betekent dit d’office dat het brugpensioen wordt verlengd en de werkgevers dus langer de brugpensioentoeslag moeten betalen.

Met andere woorden: optrekking van de wettelijke pensioenleeftijd zal vooral tot effect hebben dat de ene inactiviteitsperiode wordt ingeruild voor een andere.

De werkgevers willen de optrekking van de wettelijke pensioenleeftijd alleen maar als stormram gebruiken om op die basis andere verworvenheden in vraag te stellen: verstrenging van de loopbaaneis van 45 jaar, optrekking van de leeftijdseisen voor het brugpensioen en het vervroegd pensioen, sancties voor wie niet tot zijn 67 jaar blijft werken.