Koninklijk bezoek voor 125ste verjaardag ACV

De christelijke vakbond ACV viert dit jaar zijn 125ste verjaardag. Voor die speciale gelegenheid kreeg het ACV koning Albert II op bezoek in haar hoofdzetel in Brussel. In het bijzijn van de koning werd een blik geworpen op de geschiedenis van de vakbond, maar ook op de uitdagingen die het ACV en de werknemers nog te wachten staan. Bekijk filmpje

18 december 1886: dat is de geboortedatum van het ACV. Toen werden de kiemen gezaaid voor de christelijke
vakbondswerking, toen nog onder de naam ‘Antisocialistische Katoenbewerkersbond’, in een zaaltje achter
café De Zwarte Kat, op de Gentse Vrijdagmarkt.

“Het sociaal overleg werd al van bij het begin door onze voorgangers hoog in het vaandel gevoerd,” blikt ACV-voorzitter Luc Cortebeeck terug, “maar het volstond niet in een tijd van verschrikkelijk gevaarlijke en onhygiënische arbeidsomstandigheden. Er was een lange strijd nodig voor menswaardige loon-, leef- en arbeidsomstandigheden.”

Maar naast een terugblik op de 125-jarige geschiedenis van de christelijke vakbeweging werd er ook naar de huidige situatie van de vakbond gekeken. “Met onze 1,7 miljoen betalende leden, met 3 300 personeelsleden
en 80 000 vrijwilligers, werknemersafgevaardigden, militanten, tracht het ACV een vakbond van waarden te zijn. De mens eerst en de waardigheid van elke persoon staan daarbij voorop”, benadrukte Cortebeeck.

Bonussen

Toch heeft het ACV na 125 jaar nog geen reden om te stoppen met het vakbondswerk. Getuige daarvan vorig
jaar nog de hevige staking bij biergigant InBev, waar 300 werknemers hun job dreigden te verliezen. “Niet alle bedrijven hebben te kampen met de crisis”, weet Pierre Ceuppens van ACV bouw-industrie & energie. “Het is belangrijk dat de grote bedrijven hun verantwoordelijkheid tegenover de werknemers opnemen. We kunnen echt niet aanvaarden dat sommige bedrijfsleiders enorme bonussen krijgen ten koste van de werknemers, die steeds meer moeten presteren.”

Ook het bestrijden van de werkloosheid is een grote uitdaging van het ACV. “Niet alleen nu in crisistijden, maar zelfs in goede economische tijden valt een aantal mensen uit de boot op de arbeidsmarkt”, betreurt Karim Dibas van ACV Werkzoekenden. “Jongeren zouden de juiste competenties missen, oudere werknemers zouden te duur zijn en andere mensen hebben zogenaamd niet de juiste kleur. Het ACV is zeker niet tegen activering van werklozen, wij vragen er zelfs om, maar daarbij zijn een gepaste begeleiding en voldoende jobs heel belangrijk.”

Gelijke kansen m/v

Ook aan de gelijke kansen voor mannen en vrouwen wil het ACV aandacht blijven besteden. “Gelijke kansen komen er niet zomaar, we bouwen ze samen, - mannen en vrouwen, op”, benadrukte Patricia Biard van ACV-CSC Vrouwen. De strijd voor gelijke kansen is een werk van lange adem. De vakbond is gestart met haar vrouwenwerking in 1947, maar we stellen vast dat er ook nu nog veel werk aan de winkel is. Ook binnen het ACV zelf moeten we vrouwen ondersteunen in hun loopbaan.”

Jeanne Devos

Een recente verwezenlijking waar het ACV bijzonder trots op is, is de ondersteuning van de wereldwijde huisarbeidsters op de Internationale Arbeidsconferentie in Genève. “Deze mensen, meestal vrouwen, werken
vaak in huis als dienstmeid, bijvoorbeeld in India. Ze moeten inwonen bij de baas, werken tot 18 uur per dag en worden slecht behandeld. Tot voor kort werden deze huisarbeidsters nog niet eens officieel erkend als werknemers. Dankzij het werk van zuster Jeanne Devos en haar beweging voor huisarbeidsters en de ondersteuning van de vakbonden is er nu een speciale commissie Huisarbeid op de eerstvolgende IAO conferentie
van de Internationale Arbeidsorganisatie, waar het de bedoeling is om de loon- en arbeidsvoorwaarden van deze werknemers te verbeteren. Het ACV speelt een belangrijke en centrale rol in die onderhandelingen.”

Uitdagingen genoeg dus nog voor de 125-jarige christelijke vakbond. ACV-voorzitter Luc Cortebeeck vatte het mooi samen: “Sire, de zorgen van ons land hebben U de afgelopen jaren zeer veel overuren, weekendwerk,
ongeremde flexibiliteit en wellicht ook heel wat stress gekost. Dat is ongeveer alles waar we als ACV tegen
zijn, want wij zijn voor waardig werk.”