Europees vakbondscongres op cruciaal moment

De Europese vakbeweging, verenigd in het Europees vakverbond (EVV) houdt deze week zijn vierjaarlijks congres. En wel in Athene, hoofdstad van een land dat zeer zwaar gehavend werd door de financiële crisis en waar het einde van de tunnel nog lang niet in zicht is.

Cruciaal moment

Het EVV-congres komt op een bijzonder cruciaal moment. Door de snelle ontwikkelingen inzake het economische
beleid en tegen de achtergrond van een zware crisis in de eurozone. Het Congres zal dan ook in het teken staan van die twee elementen.

Waar staan we na de laatste beslissingen van de Europese Raad van maart? Welk gevolg hebben de
Europese landen gegeven aan de verplichting om in april een nationaal hervormingsprogramma op te sturen, in lijn met Europa 2020, de nieuwe Europese strategie op middellange termijn? Waar staan we met de zes Europese wetgevingsvoorstellen voor meer discipline in het nationale en budgettaire en economische beleid, het zogenaamde sixpack?

Bovendien is er nog de nieuwe golf van twijfel aan Europa, nu ook in landen als Finland, Zweden en Duitsland
een anti-Europees populisme oprukt. Ook dat moet een antwoord krijgen.

Loonkosten in Europa

De congresslogan wordt ‘Mobiliseren voor sociaal Europa’. Een stevige tekst ligt ter stemming voor, samen
met een beknoptere versie: het Manifest van Athene. Al zijn over de meeste onderdelen geen grote discussies
meer te verwachten.

Wellicht het belangrijkste discussiepunt  wordt de kwestie van de coördinatie van de cao-onderhandelingen binnen Europa. Dit dossier is zeer actueel, omdat Europa meer het economisch beleid naar zich toetrekt en de nadruk daarin legt op de discipline van de evolutie van de loonkosten. Met alle risico’s dat dit tot een neerwaartse loonspiraal dreigt te leiden binnen Europa. Het roept sterker dan vroeger de vraag op om binnen de Europese vakbeweging het nationale loonoverleg te coördineren.

Dit is ook gekoppeld aan de vraag voor een fatsoenlijk minimumloon in alle Europese landen. De meningen daarover zijn verdeeld. De Scandinavische maar ook de Italiaanse vakbonden tonen zich sterk terughoudend. Zij vrezen dat zo’n minimum als norm zal gelden om hogere lonen terug te brengen tot dat minimum. Als de werknemers zo’n minimumloon in de schoot krijgen, gaan ze zich dan willen aansluiten bij een vakbond? Is zo’n minimumloon niet iets dat in nationale handen moet blijven? En dreigt de overheid een minimumloon niet aan te grijpen om zich te moeien met het autonome overleg onder sociale partners? Het is niet de eerste keer dat dit soort debatten wordt gevoerd en wellicht ook niet de laatste keer.

Vrouw nieuwe voorzitter

Op het congres staat ook de samenstelling van het EVV-secretariaat op de agenda. Een doeltreffende werking
staat of valt immers met het aantreden van een nieuwe, sterke ploeg. Voor het eerst zal een vrouw de algemeen secretaris worden: Bernadette Segol. Zij is vandaag de regionale secretaris van UNI-Europa, de Europese vakbondskoepel voor de werknemers in de diensten- en communicatiesectoren. Ze is een Française en komt in de plaats van de Brit John Monks.

Het ACV gaat goed voorbereid en met een sterke delegatie naar het EVV-congres. Hun wedervaren kan je vanaf
vandaag volgen op een speciale blog: htpp://evvcongres.blogspot.com Daar kan je ook al je reacties en vragen
kwijt.