|
De Hoge Raad voor Financiën schetst in een advies over de begrotingsvooruitzichten 2009-2014 een somber beeld van de overheidsfinanciën en adviseert een drastisch saneringsplan te lanceren. Dat het niet bijster goed gesteld is met onze overheidsfinanciën is geen nieuws. Maar of dit het gepaste moment is om een draconische besparingsronde in te gaan is twijfelachtig. Volgens het ACV is de eerste opdracht van de regering ervoor te zorgen dat we uit de crisis raken. Dat kan ze doen door oordeelkundig te investeren. Het is waar dat er een Europees en zelfs een wereldwijd relanceplan nodig is, maar België moet ook zijn deel doen. Als men spreekt over besparingen in de overheidsfinanciën denkt men bijna automatisch aan snoeien in de SZ. Dat is een slecht idee. Het haalt de koopkracht onderuit van mensen die anders zouden consumeren. Eventuele besparingen zullen naar draagkracht verdeeld moeten worden. De sociale partners moeten bij het overleg hierover betrokken worden. Als men denkt aan besparen, moet men ook de inkomstenzijde onder de loep nemen. Enkele dagen geleden werd nog maar eens bericht over de bedragen die de Belgische fiscus misloopt door een inefficiënte inning. Door een verkommerde fiscale administratie en een belachelijk laag aantal controles loopt België, in vergelijking met onze buurlanden, maar liefst 10 miljard euro mis. Dat is het resultaat van een jarenlang falend fiscaal regeringsbeleid. Het ACV pleit al jaren voor een rechtvaardige fiscaliteit. Het is misschien een geschikt moment om daar werk van te maken.
|