Het ACV zorgmodel

Tijdens de Vlaamse ACV Dagen in 2009 stelde het Vlaams ACV zijn visie op zorg scherp. Hieronder vind je een samenvatting van tone of voice tijdens deze besprekingen. Diehards kunnen de krachtlijnen van deze Vlaamse Dagen online nalezen.

Bezorgd om de combinatie van arbeid en zorg

Hoe zorgdragend is een vergrijzend Vlaanderen? Dat zijn veel vragen in één. Met zeker een pak klassieke vragen. Hebben we voldoende voorzieningen? Zijn dat fatsoenlijke voorzieningen? Soigneren die hun klanten? En dragen die zorg voor hun personeel? En wat is nog meer nodig, qua toeleiding, qua statuut, qua loopbaanbeleid, op een ontvolkende arbeidsmarkt, om voldoende werkvolk te blijven vinden voor de zorg?

Maar met ook een vraag die in het verleden veel minder werd gesteld: hoe combineren we arbeid en ouderenzorg? Want als we het vroeger hadden over combinatie van arbeid en zorg, dan dachten we onmiddellijk aan opvang en zorg voor kinderen. Maar wat met die oudere generaties die aan het werk zijn? Wiens kinderen eerst de luiers en dan de apenjaren zijn ontgroeid. Maar waar in de plaats is gekomen de zorg voor ouders en schoonouders, voor zieke broers en zussen, voor de partners soms ook?

Bezorgd om de organisatie van de zorg

Vlaanderen vergrijst. Maar Vlaanderen vergroent ook. De demografen blijken zich echter jammerlijk te hebben vergist. Vlaanderen ontgroent niet zo snel als ze verwachten. Omdat de Vlaamse vrouwen vruchtbaarder zijn dan verwacht. Of de Vlaamse mannen, zo u wilt. En omdat die worden aangevuld met meer vruchtbare migranten dan verwacht. Zodat je van slag om slinger ook opnieuw wachtlijsten kreeg in de kinderopvang. Naast al die andere problemen om arbeid en gezin te combineren. 

En wat te denken van al die bedrijven die hun werknemers willen pamperen met gezinsondersteunende diensten, van bedrijfscrèches tot het mogen meebrengen van de strijkmand? En vooral: wat met de oprukkende commercialisering van de kinderopvang, zoals via de dienstencheques? Drijven we de kooplui uit de tempel? Of proberen we van de onstuitbare commercialisering het beste te maken?

We willen de commercialisering een halt toeroepen. Maar zolang er nog commercieel initiatief is, moet dat stevig worden gereglementeerd. Hetgeen trouwens ook de benadering werd voor de kwestie van de oprukkende commercialisering in andere percelen van de zorg. Want het is niet omdat we de achterdeur (de Bolkesteinvariant van de Europese dienstenrichtlijn) hebben kunnen dichtgooien, dat de commercialisering niet via de Vlaamse (liberale) voordeur binnensluipt.

Bezorgd om de betaalbaarheid van de zorg

Hier komt de toekomst van de zorgverzekering bovendrijven. Vlaanderen is zo trots op dat eigen stukje sociale zekerheid. Maar moet beseffen dat er nog veel aan mangelt, zowel qua financiering als qua uitgaven. Nog los van alle vragen die dit oproept naar gelijke behandeling binnen België. En daarom ook, zonder enige discussie, een pleidooi voor de verdere uitbouw op federaal vlak van de zorgverzekering.